狼牙月 伊人憔悴
พระจันทร์เสี้ยว ความบอบบางของเธอคนนั้น


我举杯 饮尽了风雪
ยกแก้วขึ้น ค่อยๆดื่มด่ำความเหน็บหนาว


是谁打翻前世柜 惹尘埃是非
ใครนะที่เข้ามาเปิดประตูแห่งอดีต ปลดปล่อยให้ฝุ่นละอองพวกนั้นฟุ้งกระจายขึ้น


缘字诀 几番轮回
คำว่าพรหมลิขิตที่หมุนวนกลับมาเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน


你锁眉 哭红颜唤不回
แต่ใบหน้าเศร้าโศกแดงก่ำเพราะร่ำไห้ของเธอนั้น จะไม่มีวันหวนคืนมาอีก


纵然青史已经成灰
ประวัติศาสตร์แม้ป่นเป็นผงธุลีไปจนสิ้นแล้ว


我爱不灭
หากรักของฉันยังคงอยู่


繁华如三千东流水 我只取一瓢爱了解
มหานทีแห่งบูรพาทิศไหลรินมายาวนานกว่าสามพันปี หากความรักที่ฉันสามารถเข้าใจกลับมีค่าเพียงน้ำหนึ่งกระบวยเท่านั้น




只恋你化身的蝶
เพียงเพราะรักเธอ ร่างกายก็คล้ายจะติดปีกโบยบินไปดุจผีเสื้อ


你发如雪 凄美了离别
เส้นผมละเอียดนุ่มของเธอ ความรวดร้าวและความงดงามที่ต้องร่ำลาจากกัน


我焚香感动了谁
กลิ่นธูปที่ลามไหม้ ใครเล่าจะกำซาบ


邀明月让回忆皎洁
เชื้อเชิญจันทร์นวลกระจ่างช่วยทำให้ความทรงจำพราวพร่าง


爱在月光下完美
ความรักภายใต้แสงสีเงินสุกสกาวงดงามเกินจะกล่าว


你发如雪 纷飞了眼泪
เส้นผมละเอียดนุ่มของเธอ หยาดน้ำตาร่วงริน


我等待苍老了谁
รอคอยที่จะแก่ชราเพื่อใครกัน